De waarheid achter Walters testament
Ik las de laatste zin opnieuw.
“En Eleanor, als je denkt dat je alles begrijpt, kijk dan in de blauwe map.”
Mijn ogen gingen onmiddellijk naar de advocaat.
“Waar is die map?”
Hij antwoordde zonder aarzelen.
“Ik heb hem hier. Walter gaf me uitdrukkelijk opdracht hem pas na het voorlezen van het testament aan jou te overhandigen.”
Hij haalde een dunne blauwe map uit een afgesloten kast.
Mijn naam stond erop.
Ik opende hem met bevende vingers.
Bovenaan lag een document met de titel: Overeenkomst voor Eleanor.
Daaronder stonden eigendomsbewijzen, bankdocumenten en verschillende verklaringen.
Ik begreep er aanvankelijk weinig van.
Toen zag ik het bedrag.
Ik moest even mijn adem inhouden.
Walter had jaren geleden een deel van zijn vermogen ondergebracht in een afzonderlijke juridische constructie, speciaal bedoeld om mij financiële zekerheid te geven. De rekening stond niet op mijn dagelijkse bankafschriften en was zo ingericht dat niemand er zonder de juiste documenten toegang toe had.
Maar dat was niet het enige.
Onder de financiële documenten lag een kopie van een brief.
Deze keer was hij niet van Walter…