Skip to content ### **Hoofdstuk 2 – De brief achter het portret**
Evelyn staarde enkele seconden naar de eerste zin van de brief. Haar hart bonsde zo hard dat ze haar eigen adem nauwelijks nog hoorde.
**”Evelyn, alles wat ze dachten te hebben geërfd, is gestolen.”**
Ze slikte en ging langzaam verder.
> *”Als jij deze brief leest, ben ik er niet meer. Vergeef me dat ik je niets heb nagelaten in mijn testament. Dat was geen vergissing, maar mijn laatste plan. Ik wist dat jouw ouders en Vanessa alleen tevreden zouden zijn als ze geloofden dat ze alles hadden gewonnen. Hebzucht maakt mensen roekeloos. En roekeloze mensen maken fouten.”*
Een koude rilling liep over haar rug.
Ze keek opnieuw naar de documenten in de kluis. Alles lag netjes gerangschikt, alsof haar grootmoeder maandenlang had nagedacht over de volgorde waarin Evelyn de waarheid moest ontdekken.
De eerste map bevatte bankafschriften van bijna vijftien jaar oud.
In eerste instantie leek er niets bijzonders aan de hand.
Tot Evelyn de handtekeningen zag.
Ze herkende onmiddellijk het verschil.
De handtekening van haar grootmoeder veranderde plotseling van vorm tijdens een periode waarin haar artritis zo ernstig was geweest dat ze nauwelijks een pen kon vasthouden.
“Dit klopt niet…” fluisterde ze.
Ze legde de documenten naast elkaar en vergeleek iedere letter.
Het waren vervalsingen.
Niet perfecte vervalsingen, maar goed genoeg om een bankmedewerker te misleiden.
Daarna opende ze de eerste USB-stick.
Er verscheen een map met honderden gescande documenten.
Contracten.
Volmachten.
Belastingaangiften.
Verkoopovereenkomsten.
Alles zorgvuldig voorzien van datums.
Evelyn voelde haar professionele instinct onmiddellijk ontwaken.
Ze werkte al bijna tien jaar als forensisch accountant voor een overheidsinstantie.
Ze had fraudeurs ontmaskerd die miljoenen hadden verduisterd…
vervolg op de volgende pagina