Skip to content Noah keek Marcus recht aan en glimlachte vriendelijk.
“Ben jij echt onze papa?”
De vraag bleef in de kamer hangen alsof de tijd even stil was komen te staan.
Marcus opende zijn mond, maar er kwam geen woord uit. Hij keek hulpeloos naar zijn moeder, daarna naar mij en uiteindelijk weer naar de vier kinderen die hem nieuwsgierig aankeken.
Zijn verloofde verbrak als eerste de stilte.
“Marcus… klopt dit?”
Hij slikte moeizaam.
“Ik… ik wist hier niets van.”
Ik knikte langzaam.
“Dat geloof ik.”
Iedereen keek verbaasd mijn kant op.
Patricia fronste…..