Skip to content
De regen viel onophoudelijk op de kleine straat terwijl agente Eva Jansen het meisje voorzichtig in de ambulance hielp. Het kind hield een versleten knuffelhond stevig tegen zich aan en keek angstig om zich heen.
“Maak je geen zorgen,” zei Eva met een rustige stem. “Je bent nu veilig.”
In het ziekenhuis bleek dat het meisje, Noor, uitgedroogd was en dringend medische zorg nodig had. Gelukkig reageerde ze goed op de behandeling. De artsen gaven haar vocht en een warme maaltijd. Voor het eerst in dagen verscheen er een kleine glimlach op haar gezicht.
Ondertussen begon de politie een onderzoek naar de verdwijning van haar vader, David. Sommige buurtbewoners trokken al snel hun eigen conclusies. Op sociale media verschenen berichten waarin hij werd beschuldigd van het in de steek laten van zijn dochter.
Eva geloofde echter dat er meer achter het verhaal zat. In het kleine huis had ze gezien dat de boodschappenlijst zorgvuldig was geschreven. Op tafel lag ook een map met medische documenten van Noor. Alles wees erop dat haar vader zich juist intensief om haar gezondheid bekommerde.
Een rechercheteam bekeek de bewakingscamera’s in de omgeving. Op de beelden was te zien dat David vier dagen eerder haastig de straat uitliep met een boodschappentas in zijn hand. Daarna stapte hij in een bus richting het centrum van de stad.
Maar daarna leek ieder spoor te verdwijnen…