Skip to content DEEL 3
De volgende ochtend hing er een ongekende stilte in huis.
Normaal gesproken was Valentina al vroeg wakker om haar ideeën voor nieuwe video’s op te schrijven. Nu bleef haar slaapkamerdeur gesloten.
Ik klopte zacht aan.
“Mag ik binnenkomen?”
“Ja, mam.”
Ze zat op haar bed met haar MacBook op schoot, maar het scherm was zwart.
“Ik durf hem niet meer te gebruiken,” fluisterde ze.
“Waarom niet?”
“Straks wordt oma weer boos.”
Ik ging naast haar zitten.
“Lieverd, niemand mag jou een schuldgevoel geven omdat je iets bezit dat met liefde is gegeven.”
Ze keek me voorzichtig aan.
“Ook familie niet?”
“Juist familie niet.”
Langzaam verscheen er weer een klein glimlachje.
Beneden zat Daniel zwijgend aan de keukentafel.
Voor hem lag de brief die zijn zus de avond ervoor had gevonden.
Hij had hem inmiddels drie keer gelezen.
“Ik denk dat we vandaag naar mijn vader moeten gaan,” zei hij.
Ik knikte.
Een uur later parkeerden we de auto voor het huis van zijn ouders.
Zijn vader deed open.
Hij zag er ouder uit dan een dag eerder.
Vermoeider ook.
“Kom binnen.”…