Skip to content Waarom?
Hij kende het antwoord zelf nauwelijks.
“Omdat niemand zich zou moeten verontschuldigen omdat hij hulp nodig heeft.”
Ze staarde naar de kaart alsof die elk moment kon verdwijnen.
“Wat als ik iets verkeerd doe?”
“Dat doet u niet.”
Hij gaf haar een klein kaartje met een telefoonnummer van zijn assistent.
“Als iemand vragen stelt, belt u dit nummer.”
Daarna stond Brennan op.
Zijn assistent keek hem geschokt aan.
“Mijnheer… dat is de bedrijfskaart.”
“Dat weet ik.”
“Er staat geen limiet op.”
“Dat weet ik ook.”
Ze liepen zwijgend weg.
Nog geen vijfenveertig minuten later begon Brennans telefoon te trillen.
Melding.
ASHFORD BLACK CARD
Transactie goedgekeurd.
$18,75
Brennan keek verbaasd.
Achttien dollar?
Hij opende de details.
Een kleine bakkerij, drie straten van het station.
Hij glimlachte flauwtjes.
Misschien ontbijt, dacht hij.
Tien minuten later volgde opnieuw een melding.
$12,40
Een supermarkt.
Daarna nog één.
$9,80
Een apotheek.
Zijn assistent keek nieuwsgierig mee.
“Dat valt mee.”
Brennan knikte.
“Nog wel.”
Hij verwachtte dat de grotere aankopen nog zouden komen.
Een hotel.
Nieuwe kleding.
Misschien een telefoon.
Misschien duizenden dollars.
Maar de uren verstreken.
Elke melding bleef klein.
$6,30.
$14,95.
$22,10.
Pas rond het middaguur verscheen een iets groter bedrag.
$164,20.
Hij tikte de melding open.
Niet een luxe winkel…