Skip to content Laura Bennett legde de foto’s voorzichtig op het ziekenhuistafeltje.
Emma keek zwijgend naar de beelden.
Op de eerste opname was Jason te zien terwijl hij de woning opnieuw binnenging, slechts twintig minuten nadat zijn familie naar het vliegveld was vertrokken.
Op de tweede foto hield hij een papieren tas vast.
De rechercheur wees erop.
“Volgens de apotheek zaten uw medicijnen hierin.”
Emma voelde haar keel droog worden.
“Waar zijn ze gebleven?”
Laura schoof een volgende foto naar voren.
Daarop was Jason te zien terwijl hij de tas overhandigde aan een jonge vrouw op een parkeerplaats.
“Kent u haar?” vroeg de rechercheur.
Emma schudde langzaam haar hoofd.
“Nee.”
“Wij onderzoeken de relatie tussen hen en proberen vast te stellen waarom uw medicatie niet meer in de woning was.”
Emma sloot even haar ogen.
Ze dacht terug aan de afgelopen maanden.
Jason was steeds afstandelijker geworden.
Hij zei dat hij overwerkte.
Dat hij veel stress had.
Dat hij tijd voor zichzelf nodig had.
Nu begonnen al die herinneringen een andere betekenis te krijgen….