Ik zag de twijfel in zijn ogen.

Diane pakte de afstandsbediening.

„Vanavond zal iedereen eindelijk zien wie je echt bent.”

Ze drukte op een knop.

Het scherm werd zwart.

Toen verscheen er een video.

Diane glimlachte.

Maar na drie seconden verdween haar glimlach.

Het was niet de badkamer.

Het was haar eigen eetkamer.

Op het scherm zaten Diane en Nathan aan tafel.

Hun stemmen waren duidelijk hoorbaar.

Iedereen werd stil.

Diane liet de afstandsbediening bijna vallen.

„Wat is dit?”

Ik stond langzaam op.

„Je hebt gelijk.”

Ik keek de familie aan.

„Vanavond zullen ze het zien.”

Op het scherm sprak Diane verder.

Als iedereen de badkamervideo ziet, zullen ze denken dat ze niet goed bij haar hoofd is.

Een familielid fluisterde:

„Diane…”

De video ging verder.

Nathan werd zichtbaar bleek.

„Zet dat uit.”

Ik keek hem aan.

„Waarom?”

„Dit is privé.”

Ik antwoordde rustig:

„Dat was mijn badkamer ook.”

Niemand zei iets.

De video toonde vervolgens de vervalste akte.

De naam van mijn vader stond erop.

Daarna verscheen een afbeelding van de oorspronkelijke eigendomsakte.

De verschillen waren duidelijk.

Maya had ervoor gezorgd dat de documenten overzichtelijk naast elkaar konden worden bekeken.

Diane begon te protesteren.

„Dit is gemanipuleerd!”

Ik schudde mijn hoofd.

„De originele bestanden zijn veilig opgeslagen. Een deskundige heeft de metadata gecontroleerd. Je mag dat straks aan je advocaat uitleggen.”

Nathan stond op.

„Mam, wat heb je gedaan?”

Diane keek hem woedend aan.

„Ik deed dit voor jou!”

„Voor mij?”

„Je zou niets hebben als zij je alles afpakt!”

Nathan keek naar de televisie.

„Je zei dat de akte echt was.”

„Ik dacht dat—”

Ze stopte.

Iedereen had het gehoord.

Ik haalde de map uit mijn tas.

„Dit is de oorspronkelijke akte. Dit zijn de documenten van de trust. En dit is het rapport over het apparaat dat in mijn badkamer was geplaatst.”

Mijn schoonvader pakte het rapport aan.

Hij las enkele regels en keek vervolgens naar Diane.

„Heb jij dit gedaan?”

Diane antwoordde niet.

Nathan zakte terug in zijn stoel.

„Elena, ik wist niet dat ze een camera had geplaatst.”

Ik keek hem aan.

„Maar je wist van de akte.”

Hij zweeg….

vervolg op de volgende pagina

 

Pages: 1 2 3