Skip to content
Na het gesprek voelde Sofia voor het eerst een beetje rust.
Niet omdat alles opgelost was.
Maar omdat Javier eindelijk begon te begrijpen wat hij die dag had gedaan.
Ondertussen kreeg Elena een onverwacht telefoontje.
Het was van de directeur van The Pines Manor.
“Mevrouw Mendoza, er is iets dat u moet weten.”
“Wat?”
“Een van onze medewerkers heeft ontdekt dat de familie al maanden financiële problemen heeft.”
Elena luisterde aandachtig.
“Wat voor problemen?”
“Leveranciers worden laat betaald. Er zijn openstaande rekeningen en enkele geplande renovaties zijn uitgesteld.”
Elena begreep meteen wat er speelde.
Het landgoed had jarenlang kunnen functioneren dankzij de verwachte samenwerking met Altavista.
Toen die samenwerking wegviel, werd duidelijk hoe kwetsbaar hun financiële situatie was.
“Wil Teresa dat ik help?”
De directeur aarzelde.
“Ze heeft niets gevraagd.”
Elena glimlachte.
“Dat dacht ik al.”
Ze hing op.
Een paar dagen later vertelde ze Sofia wat ze had gehoord.
“Ik wil niet dat je denkt dat ik hen moet redden,” zei Sofia.
“Dat denk ik niet.”
“Maar ik wil ook niet dat ze failliet gaan omdat ik toevallig hun ware karakter heb gezien.”
Elena keek haar dochter aan.
“Dan is het aan jou om te beslissen wat je daarmee doet.”
Sofia dacht er lang over na.
Uiteindelijk stelde ze één voorwaarde.
Ze wilde niet dat haar moeder rechtstreeks geld aan de familie gaf.
In plaats daarvan wilde ze een onafhankelijk adviesbureau inschakelen om The Pines Manor te helpen de bedrijfsvoering te verbeteren.
Geen gunst.
Geen geheim geld.
Geen familiecontract.
Alleen een eerlijke zakelijke mogelijkheid.
De familie accepteerde.
Zelfs Teresa.
De eerste bijeenkomst verliep gespannen.
Teresa zat aan het hoofd van de tafel.
Sofia zat tegenover haar….