Skip to content
Toen het formulier was ondertekend, gaf Dr. Harris ongemerkt een opgevouwen briefje aan de moeder terwijl hij haar jas aangaf.
“Lees dit pas wanneer u alleen bent,” fluisterde hij bijna onhoorbaar.
Ze keek hem verbaasd aan, maar hij zei niets meer.
—
Thuis hielp Daniel Lily naar haar kamer.
“Ik ga nog even boodschappen doen,” zei hij.
Zodra de voordeur dichtviel, haalde de moeder het briefje uit haar jaszak.
Er stond slechts een paar regels op.
> **Ik kan het mis hebben, maar ik maak me ernstige zorgen om Lily. Haar gedrag tijdens het onderzoek en enkele medische bevindingen geven aanleiding om verder onderzoek te laten doen. Praat alstublieft met de kinderarts of de politie als u zich ook zorgen maakt. U hoeft dit niet alleen te doen.**
Haar handen begonnen te trillen.
Plotseling vielen allerlei herinneringen op hun plaats.
Lily die liever op haar slaapkamer bleef.
De plotselinge angst wanneer Daniel onverwacht thuiskwam.
De nachtmerries.
Het steeds stiller worden.
Ze besefte dat ze die signalen telkens een onschuldige verklaring had gegeven….