Skip to content
“Zes maanden geleden vroeg Lauren je moeder om vijfduizend dollar voor een autoreparatie. Dat klopt.”
Michael knikte langzaam.
“Dat wist ik.”
“Maar er is meer,” zei David.
Hij schoof een document over tafel.
“De reparatiekosten waren aanzienlijk lager dan het bedrag dat Lauren aan je moeder vroeg.”
Michael pakte het document.
“Waar ging de rest naartoe?”
Lauren stond op.
“Dit is belachelijk.”
Ik bleef rustig.
“Ga zitten, Lauren.”
Ze keek me boos aan.
“Jij hebt hier geen recht toe.”
“Mijn moeder wel.”
Dat maakte haar stil.
David haalde een tweede document tevoorschijn.
“Op dezelfde dag waarop Lauren het geld van je moeder ontving, werd een groot bedrag gebruikt voor een aankoop die niets met haar auto te maken had.”
Michael keek naar het document.
Zijn gezicht veranderde.
“Een designerhandtas?”
Lauren zuchtte.
“Dat was niet jullie zaak.”
“Je hebt het geld geleend voor een auto,” zei Michael.
“Ik zou het later terugbetalen.”
“Wanneer?”
Lauren antwoordde niet.
Mijn moeder keek haar aan.
“Je had me gewoon kunnen vertellen dat je het moeilijk had.”
Lauren keek weg.
Mijn moeder sprak verder.
“Maar je zei dat je het dringend nodig had.”
“Dat was het ook.”
“Voor een tas?”
Lauren werd rood.,..