“Wat?”
“Een reeks betalingen.”
“Welke betalingen?”
“Geld dat vanuit Mercer Construction naar een buitenlandse rekening is overgemaakt.”
Ik zweeg.
“Hoeveel?”
Samuel noemde een bedrag.
Ik voelde mijn maag samentrekken.
“Dat kan niet.”
“Dat dacht ik ook. Daarom heb ik het verder laten onderzoeken.”
“En?”
“De rekening staat op naam van een bedrijf dat officieel niets met Daniel te maken heeft.”
“Wie is de eigenaar?”
Samuel aarzelde.
“Dat is het probleem. De documenten wijzen naar iemand uit Daniels directe omgeving.”
Ik voelde een koude rilling.
“Wie?”
“Zijn zakenpartner, Victor Hale.”
Ik kende Victor.
Hij had tijdens ons huwelijk regelmatig bij ons thuis gegeten. Daniel vertrouwde hem volledig.
“Waarom zou Victor geld van het bedrijf halen?”
“Dat weten we nog niet.”
“En Daniel?”
“Er zijn aanwijzingen dat hij ervan wist.”
Ik staarde uit het raam.
Plotseling vielen verschillende herinneringen op hun plaats.
De telefoongesprekken.
De ruzies.
De nachten waarop Daniel beweerde dat hij op kantoor moest blijven.
“Samuel, denk je dat Daniel van me wilde scheiden om dit te verbergen?”
“Dat kan ik niet bewijzen.”
“Maar?”
“Maar zijn timing is opmerkelijk.”
Die avond vertelde ik mijn moeder wat ik had gehoord.
Ze luisterde zonder me te onderbreken.
Toen zei ze:
“Je hoeft dit niet op te lossen.”…