Skip to content
Crystal stopte met filmen.
“Ga je dat echt meenemen?” vroeg ze spottend.
Ik keek haar aan.
“Ja.”
“Waarom? Het is toch allemaal voorbij?”
Ik sloot het album.
“Nee. Een hoofdstuk is voorbij. Het hele verhaal niet.”
Niemand antwoordde.
Ik pakte mijn koffer, liep naar mijn auto en reed weg.
Geen geschreeuw.
Geen scène.
Geen uitleg.
Dat was het moeilijkste wat ik ooit had gedaan: vertrekken zonder te proberen mensen te overtuigen die al hadden besloten mij te haten.
—
Die avond zat ik alleen in een hotelkamer.
Niet omdat ik geen huis had.
Ik had meerdere plekken waar ik naartoe kon.
Maar omdat ik eerst wilde rouwen.
Niet om het geld…