Mila sloot haar koffer zonder nog één keer om te kijken. Achter haar hoorde ze de stem van haar schoonmoeder, zacht maar duidelijk genoeg om door de gang te klinken.
“Ze komt vanzelf terug. Ze kan niet zonder jou.”
Thomas antwoordde niet. Hij bleef roerloos in de woonkamer staan terwijl de voordeur langzaam dichtviel.
Buiten voelde de frisse avondlucht als een eerste ademhaling na jaren onder water. Mila stapte in haar auto, legde haar handen op het stuur en bleef enkele minuten zitten. Haar telefoon trilde onafgebroken. Eerst Thomas. Daarna haar schoonmoeder. Vervolgens drie berichten van haar schoonzus.
Ze opende geen enkel bericht…