Skip to content ÉcriturDe Sleutel Die Niet Meer Paste
De regen viel zacht op de ramen toen Noor van Dijk de laatste kopjes in de vaatwasser zette. Het was een gewone zaterdagmiddag, al voelde niets meer gewoon sinds haar schoonmoeder steeds vaker zonder aankondiging het huis binnenliep.
Nog voordat Noor haar handen had afgedroogd, draaide de voordeur open.
“Je hoeft echt nooit aan te bellen,” zei Patricia terwijl ze haar jas uittrok. “Ik ben hier net zo welkom als mijn eigen zoon.”
Noor glimlachte beleefd.
“Een telefoontje vooraf zou prettig zijn.”
Patricia snoof.
“In mijn familie doen we daar niet moeilijk over.”
Even later kwam ook Thomas thuis van zijn werk. Hij gaf zijn moeder een knuffel en liep zonder iets te zeggen langs Noor heen.
Tijdens het avondeten begon Patricia opnieuw opmerkingen te maken.
“Thomas werkte al hard voordat jij in zijn leven kwam.”
“Gelukkig zorgt hij goed voor jullie.”
“Zo’n huis onderhoudt zichzelf tenslotte niet.”
Noor antwoordde niet….