Skip to content David Vermeer bleef enkele seconden naar de gesloten map op zijn bureau kijken voordat hij hem voorzichtig opende.
Hij had zichzelf jarenlang wijsgemaakt dat het verleden afgesloten was. Toch voelde het zien van zijn voormalige vrouw in die kleine bakkerij alsof iemand een vergeten hoofdstuk opnieuw had geopend.
Bovenaan het rapport stond slechts één regel.
**”Sanne Vermeer – zelfstandig eigenaar van Bakkerij De Linde.”**
Hij fronste zijn wenkbrauwen.
Hij had verwacht schulden, een faillissement of een verhuizing aan te treffen.
Maar wat hij las, vertelde een heel ander verhaal.
Sanne had de bakkerij drie jaar eerder overgenomen nadat de oude eigenaar met pensioen was gegaan. Ze werkte zes dagen per week en stond iedere ochtend om vier uur op om zelf brood en gebak te bakken.
De winst was bescheiden.
Toch had ze nooit een betalingsachterstand gehad.
David bladerde verder.
Er volgden schoolgegevens van de twee jongens die hij in de winkel had gezien.
Lucas.
Milan.
Tweeling.
Beiden zeven jaar oud…