Skip to content “Waarom renden jullie dan weg?” vroeg hij.
Ethan keek niet naar zijn vader.
Hij keek alleen naar Emily.
“Omdat jij weg was.”
Emily voelde haar hart breken.
Noah begon opnieuw te huilen.
“Victoria zei dat jij nooit meer terug mocht komen.”
Emily streek rustig door zijn haar.
“Ik ben hier.”
Liam kneep zacht in haar hand.
“We waren bang.”
Richard keek zwijgend toe. Hij had zijn kinderen nog nooit zo angstig gezien.
Toen zei Ethan iets waardoor iedereen verstijfde.
“We hebben gezien wat Victoria deed.”
Richard keek hem verbaasd aan.
“Wat bedoel je?”
“We waren verstopt.”
“Waar?”
“In jouw werkkamer.”
Richard fronste.
“Waarom?”
“We wilden je verrassen met onze tekening.”
Noah vervolgde het verhaal.
“Victoria wist niet dat wij er waren.”
Emily voelde haar hart sneller kloppen.
Liam wees terug naar het landhuis.
“Ze pakte jouw horloge.”
Richard slikte.
“Mijn Rolex?”
De jongen knikte.
“Daarna deed ze hem in de zak van juffrouw Emily.”
Er viel een ijzige stilte.
Richard keek zijn zoons één voor één aan.
“Zijn jullie daar zeker van?”
Alle drie knikten tegelijk…