DEEL 2 – DE VERBORGEN WAARHEID
Claire verliet het ziekenhuis alsof de wereld plotseling een andere kleur had gekregen. Nog geen uur eerder had ze zich voorbereid op opnieuw slecht nieuws. Nu hield ze met trillende handen een envelop vast waarin haar echofoto zat.
Zwanger.
Het woord bleef door haar hoofd echoën.
Ze had zich jarenlang voorgesteld hoe het zou voelen om dat nieuws te horen. In haar dromen rende ze naar Graham, vloog ze hem om de hals en zouden ze samen huilen van geluk. Maar terwijl ze naar haar auto liep, wist ze dat niets meer hetzelfde was.
Nog voordat ze de motor startte, zag ze een bericht op haar telefoon.
“We moeten praten.”
Afzender: Graham.
Normaal zou haar hart sneller zijn gaan kloppen. Nu voelde ze alleen een vreemde leegte.
Ze reed rechtstreeks naar huis.
Toen ze de voordeur opende, hoorde ze stemmen uit de woonkamer.
Graham stond daar niet alleen.
Naast hem zat Brielle.
Ze droeg zonder enige schaamte een van zijn overhemden.
Claire bleef bewegingloos in de deuropening staan.
Niemand zei iets.
Pas na enkele seconden verbrak Graham de stilte.
“Claire… ik wilde niet dat je het zo ontdekte.”
Ze keek hem aan zonder een woord te zeggen.
Brielle stond langzaam op.
“Ik denk dat ik beter kan gaan.”
Claire antwoordde niet.
Toen de voordeur achter Brielle dichtviel, ging Graham zitten alsof hij een zakelijke vergadering begon…