Skip to content
Eva stond in de keuken terwijl haar achtjarige zoon Finn trots zijn donkerblauwe overhemd gladstreek. Het was kerstavond en hij kon niet wachten om zijn grootouders te zien. Op tafel stond een zelfgebakken appeltaart die hij samen met zijn moeder had gemaakt.
“Denk je dat opa hem lekker zal vinden?” vroeg Finn met een brede glimlach.
“Daar ben ik zeker van,” antwoordde Eva terwijl ze zijn kraag rechtzette.
Haar telefoon begon te trillen. Op het scherm verscheen de naam van haar man, Mark.
“Waar blijven jullie?” vroeg ze vrolijk.
Aan de andere kant van de lijn bleef het even stil.
“Eva… het is beter als je vanavond niet komt.”
Ze fronste haar wenkbrauwen.
“Wat bedoel je?”
“Mijn ouders willen het klein houden. Er zijn meer gasten gekomen dan verwacht.”
Ze hoorde stemmen op de achtergrond. Daarna klonk een vrouw die lachte.
“Mark, de champagne staat klaar!”
Eva herkende de stem niet, maar ze voelde onmiddellijk dat er iets niet klopte.
“Wie is daar?” vroeg ze.
“Dat doet er nu niet toe,” antwoordde Mark kort. “Ik leg het later uit.”
Hij verbrak de verbinding.
Finn keek haar met grote ogen aan.
“Gaan we niet meer?”
Eva dwong zichzelf te glimlachen.
“Vanavond blijven we samen thuis.”
Finn knikte dapper, maar zijn teleurstelling was duidelijk zichtbaar.
Na het eten bracht Eva hem naar bed. Zodra hij sliep, opende ze haar laptop. Al maanden had ze vreemde betalingen gezien in de administratie van het familiebedrijf. Mark had telkens gezegd dat het investeringen waren voor nieuwe leveranciers.
Toch voelde het niet goed.
Ze logde in op de zakelijke administratie en begon alle transacties opnieuw te bekijken. Een reeks betalingen viel direct op. Elke maand was hetzelfde bedrag overgemaakt naar een onbekend adviesbureau.
Nieuwsgierig zocht ze het bedrijf op…