Skip to content
“Dat gebeurt al.”
“Mooi,” antwoordde Sophie.
“Dan wil ik graag ook de camerabeelden van de parkeerplaats veilig laten stellen voordat ze automatisch worden overschreven.”
Die opmerking maakte de sfeer direct serieuzer.
Een collega controleerde onmiddellijk of de beelden beschikbaar waren.
Ondertussen werd Willem onderzocht door een arts.
De arts stelde vast dat meerdere blauwe plekken ouder waren dan één dag.
Ook waren er kleine verwondingen die pasten bij herhaald stevig vastpakken.
Dat riep nieuwe vragen op.
Toen de camerabeelden binnenkwamen, keek iedereen aandachtig mee.
De beelden lieten zien hoe Willem rustig uit zijn auto stapte.
Even later liep Karin naar hem toe.
Er volgde een gesprek.
Er werd druk met armen gezwaaid, maar Willem deed geen enkele dreigende beweging.
Plotseling pakte Karin een metalen tuinstoel die naast het terras stond en duwde die hard tegen Willem aan.
Hij verloor zijn evenwicht en viel.
Enkele seconden later belde zij zelf de politie.
De kamer bleef stil.
“Dat verandert de situatie,” zei de brigadier.
Maar Sophie wilde verder kijken.
“Er is meer.”
Ze vroeg toestemming om de eerdere meldingen van het adres te bekijken.
Daaruit bleek dat buren de afgelopen maanden meerdere keren geluidsoverlast hadden gemeld.
Bij twee meldingen hadden omwonenden geschreeuw gehoord.
Nooit was er aangifte gedaan.
Een buurvrouw meldde zich vrijwillig als getuige.
“Ik heb Willem vaker gezien met blauwe plekken,” vertelde ze…