“Bedankt, jongen.”
De jonge vrouw kwam dichterbij.
“Daniel, de ceremonie begint over vijf minuten.”
Hij knikte.
“Ik kom zo.”
Laura keek van de een naar de ander.
“Wie is zij?”
“Mijn nieuwe marketingdirecteur,” antwoordde Daniel.
Meer zei hij niet.
Tijdens de ceremonie zat Laura achter in de zaal.
Op het grote scherm verschenen foto’s van Daniels bedrijf.
Iedereen sprak over zijn succes.
Zijn innovatieve ideeën.
Zijn snelle groei.
Zijn indrukwekkende resultaten.
Maar Laura wist hoeveel avonden hij thuis had gezeten terwijl zij de administratie deed.
Hoe vaak zij zijn presentaties had nagekeken.
Hoe zij jarenlang haar eigen carrière opzij had gezet zodat hij zijn dromen kon najagen.
Na afloop feliciteerden tientallen mensen Daniel.
Pas veel later kwam hij naar haar toe.
“Het spijt me dat ik zo druk was.”
Laura keek hem rustig aan.
“Ben je gelukkig?”
Hij antwoordde niet direct.
“Waarom vraag je dat?”
“Omdat ik je al maanden niet meer echt zie lachen.”
Die woorden bleven in zijn hoofd hangen….