**”Zoek niet naar mij. Zoek naar de sleutel.”**
“Welke sleutel?” fluisterde ze.
Emma stopte het notitieboekje voorzichtig in haar tas.
“Dan moeten we uitzoeken waar hij het over had.”
Onderweg naar huis dacht ze voortdurend aan Sophie.
Haar dochter moest buiten alles blijven.
Die avond zat Sophie aan de keukentafel te tekenen.
Ze hield een tekening omhoog waarop zijzelf, Emma en de oude stoffen pop naast elkaar stonden.
Maar achter de pop had Sophie een klein gouden sleuteltje getekend.
“Waarom heb je die sleutel erbij getekend?”
Sophie haalde haar schouders op.
“Ik droomde vannacht dat de pop een sleutel bewaakte.”.