Skip to content “Kom je terug?” vroeg Noah.
Emily kon geen antwoord geven.
Ze pakte haar koffer op en liep verder.
Maar nauwelijks vijf minuten later ging haar telefoon.
Een onbekend nummer.
Ze aarzelde even voordat ze opnam.
“Met Emily.”
“Niet ophangen.”
Het was de stem van de huishoudster Martha, die al bijna twintig jaar voor de familie werkte.
“Emily… ik geloof dat je erin geluisd bent.”
Emily bleef stokstijf staan.
“Wat bedoel je?”
“Ik was net de logeerkamer aan het schoonmaken.”
“En?”
“Ik vond iets achter een schilderij.”
Emily hield haar adem in.
“Een kleine camera.”
“Een camera?”
“Ja.”
“En er hing nog één in de bibliotheek.”
Emily voelde kippenvel.
“Wie heeft die geplaatst?”
“Dat weet ik niet.”
Martha aarzelde.
“Maar Richard wist nergens van.”
Emily dacht onmiddellijk aan Victoria.
Waarom zou iemand verborgen camera’s plaatsen in een privéwoning?
Nog voordat Martha verder kon praten, klonk er op de achtergrond geschreeuw.
“Waar is Victoria?” hoorde Emily een mannenstem roepen…